Κυριακή, 3 Ιουλίου 2011


Αρχισαν το ξεφορτωμα και οι επισκεπτες κατεβηκαν να ξεμουδιασουν και να μπουν στο κτιριο.
Η Ξενια μιλαγε με τη Μανα αλλα μαλλον χαζογελαγανε. Ας ηρεμησουν λιγο.
- Ελατε να καθησουμε στο ανατολικο μπαλκονι. Μεχρι να ετοιμαστουν τα λουτρα και το απογευματινο φαγητο. Καποια σαλατα θα μας περιμενει σιγουρα.
- Ωραιο ειναι το παλατι σου αλλα πολυ στρατιωτικο, ειπε η Ξενια.
- Αν ημουν χορευτρια τοτε θα ηταν γεματο με δαντελες υποθετω. Δαγκωθηκα λιγο. Ας μη με μαθει αμεσως τι ειμαι.
Δυο ζευγαρια ματια με κοιταξαν σα Κιτρινο σκορπιο απο την ερημο της Μογγολιας.
- Ευχαριστω παντως!(καλα ναι... γελαω απο μεσα μου με την παγωμαρα στο βλεμμα τους).
Προχωρησα μεσα δηθεν να δω αν ειναι ετοιμοι οι υπηρετες.
Ολα στη θεση τους. Ανεβηκα να αλλαξω και επιασα τον εαυτο μου να κοιταει την μεταξωτη κελεμπια (τι μ'επιασε). Εβαλα ενα ασπρο μακρυ χιτωνα και βγηκα.
Η Ξενια ακουμπουσε στο μπαλκονι και μολις γυρισε να δει ποιος ηταν. Δεν φυλαγεται.
- Εχεις παραξενο αστρο Εξαρχε. Σε αγαπανε και πανω και κατω.
Ειχα να το ακουσω αυτο απο τη βραδυα που εμαθα ποιος ειμαι. Σοκαριστηκα.
- ΠΟΙΟΣ στο ειπε αυτο;
- Κανεις. Συμπερασμα ειναι. Απο τα νεα που εχω για σενα και απο αυτα που εμαθα και ειδα για την πορεια σου ως εδω. Νομιζεις αληθεια πως κρυφτηκες και σε ξεχασαν; Η οτι περασες απαρατηρητος ενω εφτασες να διοικεις δυο λεγεωνες και το σημαντικοτερο εμπορικο κεντρο στην βορειο-ανατολικη αυτοκρατορια; Ποσα χρονια εχεις που νομιζεις οτι τα παρατησες;
- Δεν νομιζω οτι πρσπαθησα καν να κρυφτω. Και μην ελπιζεις ουτε εσυ ουτε τα αφεντικα σου. Καλα θα κανεις να αρχισεις λεγοντας μου ποια εισαι και για ποιον δουλευεις. Και μετα θα αποφασισω τι θα κανω και τι θα πω. Κακως αισθανεσαι ασφαλης μαζι μου.
    Ειμαι σιγουρος πως ειδα σπιθες να πεταγονται και ματια να ζαρωνουν. Η μονομαχια αρχισε με κατα μετωπον επιθεσεις λοιπον. Για να δουμε ποτε θα αρχισει τις γλυκες και τα "δε με καταλαβες".
- Δε με καταλαβες. Μην βγαζεις ακομα αγκαθια και μαχαιρια. Δεν δουλευω ακριβως για καποιον. Οταν αποφασιζω να εργαστω επιλεγω εγω τους πελατες, τους ορους και τις συνθηκες. Νομιζω πως ξεκιναμε τη γνωριμια μας λαθος.
Να και οι γλυκες και πολυ αργησαμε. Με πλησιασε αρκετα για να με ακουμπησει στον ωμο. Απαλο και απαιδευτο χερι.
- Και ποιοι ειναι οι πελατες σου αποψε;
    Αυτο ετσουξε. Μαζεψε το χερι της και το βλεμμα της στεγνωσε. Αλλα δεν τραβηχτηκε. Καινουργια. Δεν περιμενε επιθεση. Ισως και λιγο παραπανω σιγουρη για τον εαυτο της. Αρα αυτη ειναι το δολωμα. Για οποιον και να δουλευει δε θα μου στελνανε τετοιο παιδι να κανει δουλεια που απαιτει απιστευτη εμπειρεια.
- Ηρθα να σε γνωρισω. Να σου μιλησω και να σου ανακοινωσω νεα και μυστικα που απλως δε θα μπορουσες να ξερεις οντας θαμμενος σε αυτην τρυπα που λες "πολη σου". Οι εξελιξεις και το αποτυπωμα σου στις ζωες πολλων πλεον δε μπορουν να αγνοηθουν. Και θα το καταλαβεις συντομα. Το βορειο ακρο της Αυτοκρατοριας καταρρεει. Αυτο σημαινει πως συντομα θα εχεις τοση δουλεια και τοσους φυγαδες που απλως δε θα εχεις ουτε που να τους κοιμησεις, ουτε δουλειες, ουτε καν αρκετο φαι. Αυτα ομως ισως τα ξερεις. Ξερεις ομως ποιος και γιατι πιεζει το βορειο συνορο; Ξερεις γιατι το Ανατολικο συνορο δεν εχει αντιδρασει ακομα;
- Για ηρεμησε λιγακι. Για πορνη της Ισιδας πολυ προβλ..
- ΕΓΩ ΠΟΡΝΗ!
- Ε και τι σε πειραζει που το καταλαβα; μια χαρα δουλεια ειναι. Και με πολυ καλη αποκατασταση.
    Αυτη εχει πολυ γελιο. Την εβαλαν να κανει δουλεια για την οποια δε πηρε χαμπαρι οτι την κανει. Μα ακομα στρατολογουνε τοσο αθωους ανθρωπους; Γιατι να μου βαλουνε τετοιο δολωμα; Καποιος με θέλει εδω για να μην ειμαι καπου αλλου. Αχα.
Καθησε χλωμιασμενη και με κοιταγε με βλεμμα εκνευρισμου και απεχθειας.
- Θα σε αφησω να ηρεμησεις. Εχω μια επειγουσα εντολη να δωσω.
Βγηκα σχεδον τρεχοντας
- ΒΑΛΟΝΤΙΑ! ΜΑΡΙΕ!
Ηρθε ο Μαριος τρεχοντας:
-ΔΙΑΤΑΓΕΣ!
- Σιωπηλο συναγερμο. Κλειδωστε αποθηκες. Στειλε μια ομαδα να καβαλησει το καραβι της κυρας, να εξουδετερωσουν τους φρουρους και να ανοιξουν καθε πορτα εκει πανω. ΟΧΙ αιμα.
- Εξαρχε τι συμβαινει;
- Για να ΜΗΝ συμβει. Επισης τεσσερεις φρουρους στη μητερα μου.
Ο Βαλόντια ηρθε με το χερι στο σπαθι.
- Τι εγινε;
- Καποιος με θελει να χαζολογαω με το νυμφιδιο στο μπαλκονι. Αρα να μην ειμαι καπου αλλου. Σιωπηλο συναγερμο παντου και ΑΜΕΣΑ. Και ειδοποιησε τους φαρους να βγουνε για παρακολουθηση. Ποιος ερχεται, ποιος φευγει και δυο περιπολους στο λιμανι. ΑΜΕΣΩΣ.
Εφυγαν αμιλητοι τρεχοντας. 
Γυρισα και εκανα νοημα σε ενα φρουρο:
- Ειδοποιησε τη μητερα μου να ερθει να με βρει. Με συνοδεια!
- Διαταγες Εξαρχε! Εφυγε τρεχοντας και αυτος.
Πολυ φασαρια. Πιο διακριτικα πρεπει να γινονται αυτα. Δε χρειαζεται να ξερουν οτι ξερουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου